پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۴۳

تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو

تنه دِچشِ گوشه، نرگس پیون بو

مه دِچش رِه اُو بَوِرْدْ بُونه، دلِ سُو!

بُونِّه که مره نظری‌ها کنی تو؟

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۴۵هِزاروُ یِشکْ اِسْمْ اوّلْ دنیا بیامُو
  2. شمارهٔ ۱۴۶چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
  3. شمارهٔ ۱۴۷چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
  4. شمارهٔ ۱۴۸سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
  5. شمارهٔ ۱۴۹آدم واش نییه، سر درآوره کو
  6. شمارهٔ ۱۵۰سه چیز به دَنی، دِلهاره آوره سُو
  7. شمارهٔ ۱۵۱خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
  8. شمارهٔ ۱۵۲امیر گنه: دشت پازوار خجیره
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.