امیر پازواری
شمارهٔ ۱۴۹
آدم واش نییه، سر درآوره کو
آدم گِل نیه، هر نوویهار کِنِهْ بو
آدم ذرّه خاکه، هرچند اولیا بو
حیفه که آدمی، اَنّه بی وفا بو
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۵۱خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
- شمارهٔ ۱۵۲امیر گنه: دشت پازوار خجیره
- شمارهٔ ۱۵۳امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
- شمارهٔ ۱۵۴دریوی کنار (دله) بدیمه یک ستاره
- شمارهٔ ۱۵۵ندومه که چل بهتره یا چلیجه
- شمارهٔ ۱۵۶اَنِّه دارِ واش هِدامِه شِه گیلا رِه
- شمارهٔ ۱۵۷بلبل میچکا، نرو مره غم دارنه
- شمارهٔ ۱۵۸یارون بوینین پیر زناچه مونه دارنه
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.