امیر پازواری
شمارهٔ ۱۵۱
خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
گندم به دِرُو، بینج بَنِشٰا شومّی کو
کره سنگه دشت، بارگیرمه خاطِر تو
اراده به کوه دارمه، نَشُومَهْ بی تو
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۵۳امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
- شمارهٔ ۱۵۴دریوی کنار (دله) بدیمه یک ستاره
- شمارهٔ ۱۵۵ندومه که چل بهتره یا چلیجه
- شمارهٔ ۱۵۶اَنِّه دارِ واش هِدامِه شِه گیلا رِه
- شمارهٔ ۱۵۷بلبل میچکا، نرو مره غم دارنه
- شمارهٔ ۱۵۸یارون بوینین پیر زناچه مونه دارنه
- شمارهٔ ۱۵۹امیر کلای او، بوینین چه چایی دارنه
- شمارهٔ ۱۶۰امیر بوته که ماه ره غبار بئیته
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.