امیر پازواری
شمارهٔ ۱۴۶
چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
کَرِه سنگه دشت چادرْ اَلْووُن بئی بو
سرچشمه‌یِ لار اینجه رَووُنْ بئی بو
دوسْ بورْکَمِنْ، مه سایبُونْ بئی بو
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۴۸سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
- شمارهٔ ۱۴۹آدم واش نییه، سر درآوره کو
- شمارهٔ ۱۵۰سه چیز به دَنی، دِلهاره آوره سُو
- شمارهٔ ۱۵۱خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
- شمارهٔ ۱۵۲امیر گنه: دشت پازوار خجیره
- شمارهٔ ۱۵۳امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
- شمارهٔ ۱۵۴دریوی کنار (دله) بدیمه یک ستاره
- شمارهٔ ۱۵۵ندومه که چل بهتره یا چلیجه
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.