پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۴۰

ته روشن چلا سوکنّه سون نیر بو!

چشم بدو کوتاه نظر، با ته دیر بو!

زَوَرْدَستونِ عالمْ به ته چنگ اسر بو!

خانِ او کَشْچی، ته مطبخِ مِزیّر بو!

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۴۲دَر رَزْمْاَرْ رُستمْ ته برگه پُوش کشیبّو
  2. شمارهٔ ۱۴۳تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو
  3. شمارهٔ ۱۴۴نما شترِ سَرْ دَیْمِهْ پلِ میون رو
  4. شمارهٔ ۱۴۵هِزاروُ یِشکْ اِسْمْ اوّلْ دنیا بیامُو
  5. شمارهٔ ۱۴۶چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
  6. شمارهٔ ۱۴۷چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
  7. شمارهٔ ۱۴۸سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
  8. شمارهٔ ۱۴۹آدم واش نییه، سر درآوره کو
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.