امیر پازواری
شمارهٔ ۱۳۷
دَکْتمهْ تنه درو نَنْوازنّی تو
مره کافر فرنگستون وینّی تو
شونی رنگ رزِ، رنگْ ره براجنّی تو
براجنّ مره هر رنگ که راجنّی تو
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۳۹قَراشِل تره دایمْ به سونِ باد بو!
- شمارهٔ ۱۴۰ته روشن چلا سوکنّه سون نیر بو!
- شمارهٔ ۱۴۱گر دوست شه دست ره ته سر بما لنّی بو
- شمارهٔ ۱۴۲دَر رَزْمْاَرْ رُستمْ ته برگه پُوش کشیبّو
- شمارهٔ ۱۴۳تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو
- شمارهٔ ۱۴۴نما شترِ سَرْ دَیْمِهْ پلِ میون رو
- شمارهٔ ۱۴۵هِزاروُ یِشکْ اِسْمْ اوّلْ دنیا بیامُو
- شمارهٔ ۱۴۶چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.