امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۹
امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
هر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ
زکریّا سُونْ، سَر تا به په (پا) شکافنْ
ای دوستْ ته جا دلْ وَمّه، ندارمهْ آرمنْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۲۱امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتن
- شمارهٔ ۱۲۲شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
- شمارهٔ ۱۲۳امیر گنه: بی یار به دنی دویین
- شمارهٔ ۱۲۴امیر گنه: اون یار ره نشینه داشتن
- شمارهٔ ۱۲۵اون روز که بلقیس آخرت در شیینْ
- شمارهٔ ۱۲۶خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
- شمارهٔ ۱۲۷سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
- شمارهٔ ۱۲۸تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.