امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۸
امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
ته قولُ و سخنْ هَرْدِ منه خلافنْ
مه سَرِ قلمْ ره گر کسی شکافنْ
ویننْ منه دلْ با تنه عشقْ دَرْ لافنْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۲۰مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
- شمارهٔ ۱۲۱امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتن
- شمارهٔ ۱۲۲شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
- شمارهٔ ۱۲۳امیر گنه: بی یار به دنی دویین
- شمارهٔ ۱۲۴امیر گنه: اون یار ره نشینه داشتن
- شمارهٔ ۱۲۵اون روز که بلقیس آخرت در شیینْ
- شمارهٔ ۱۲۶خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
- شمارهٔ ۱۲۷سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.