امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۴
ای ماهرخِ سروقدِ سیمین تَنْ!
ما یَرْجَحُ بالنّاس عَلیٰ وُلْدِ حَسَنْ؟
کاهاکَرْه‌ها هچّی هچّی تَنْ تَنْ تَنْ
سَنْ یَخْشی مَسِنْ، لیک مَسِنْ سَنْ سَنْ سَنْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۱۶تیر بزه مرهْ کُومْ نییه نُومه گیتنْ
- شمارهٔ ۱۱۷ای لارِ کوهْ نیشتمهْ یارِ دَر بییِنْ
- شمارهٔ ۱۱۸امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
- شمارهٔ ۱۱۹امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
- شمارهٔ ۱۲۰مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
- شمارهٔ ۱۲۱امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتن
- شمارهٔ ۱۲۲شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
- شمارهٔ ۱۲۳امیر گنه: بی یار به دنی دویین
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.