پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۵بستردنی است هر چه بنگاشته ام
  2. شمارهٔ ۶هر لحظه دلم در طلب دلداری
  3. شمارهٔ ۷یکچند دویدیم نه بر راه صواب
  4. شمارهٔ ۸در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب
  5. شمارهٔ ۹چون رفت رقیب عمر دریاب ای دل
  6. شمارهٔ ۱۰دردا که به هرزه زندگانی بگذشت
  7. شمارهٔ ۱۱ماهی امید عمرم از شست برفت
  8. شمارهٔ ۱۲جان گر به تن آباد بود هیچ بود
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.