پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

من مردم و از هر طمعی آزادم

جز بر کف مرد چشم دل نگشادم

مهلت طلبیدی به کرم جان تو من

تا هست تو را حیات مهلت دادم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵گلزار به کف نسخه ای از روی تو داشت
  2. شمارهٔ ۴۶شست نگه تو بس که صاف افتاده است
  3. شمارهٔ ۴۷در دهر ز دل چشم ترم سیرتر است
  4. شمارهٔ ۴۸ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل
  5. شمارهٔ ۴۹ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد
  6. شمارهٔ ۵۰ای آینه ی روی خنک نرمی تو
  7. شمارهٔ ۵۱هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری
  8. شمارهٔ ۵۲بی اصل تر از نقش بر آب اند این قوم
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.