پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

بر آینه ی دلی که چون جام جم است

حسن رقمت صیقل زنگار غم است

تصویر کسی که حسن معنی دارد

بهزاد زمان زمان مانی رقم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴در سیم کشی طفل سرشکم سحر است
  2. شمارهٔ ۴۵گلزار به کف نسخه ای از روی تو داشت
  3. شمارهٔ ۴۶شست نگه تو بس که صاف افتاده است
  4. شمارهٔ ۴۷در دهر ز دل چشم ترم سیرتر است
  5. شمارهٔ ۴۸ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل
  6. شمارهٔ ۴۹ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد
  7. شمارهٔ ۵۰ای آینه ی روی خنک نرمی تو
  8. شمارهٔ ۵۱هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.