پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

در سیم کشی طفل سرشکم سحر است

جان نقده طراز ناز زرکش پسر است

بینم که دوباره کشته ی ناز توام

در زخم دل ابروی تو تیغ دو سر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶شست نگه تو بس که صاف افتاده است
  2. شمارهٔ ۴۷در دهر ز دل چشم ترم سیرتر است
  3. شمارهٔ ۴۸ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل
  4. شمارهٔ ۴۹ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد
  5. شمارهٔ ۵۰ای آینه ی روی خنک نرمی تو
  6. شمارهٔ ۵۱هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری
  7. شمارهٔ ۵۲بی اصل تر از نقش بر آب اند این قوم
  8. شمارهٔ ۵۳ای خان صلاح پیشه افساد بس است
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.