پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶

شست نگه تو بس که صاف افتاده است

دل بر سر دل در این مصاف افتاده است

شق کرده هلال ابرویت از اعجاز

سبابه ی حسن موشکاف افتاده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل
  2. شمارهٔ ۴۹ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد
  3. شمارهٔ ۵۰ای آینه ی روی خنک نرمی تو
  4. شمارهٔ ۵۱هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری
  5. شمارهٔ ۵۲بی اصل تر از نقش بر آب اند این قوم
  6. شمارهٔ ۵۳ای خان صلاح پیشه افساد بس است
  7. شمارهٔ ۵۴هر آیت صنعتی چو بیند آگاه
  8. شمارهٔ ۵۵در پیش سران جز به کمر دست مگیر
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.