پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش دوم

شمارهٔ ۷۴

ای خدایت زهر بلاحافظ

من برفتم ترا خداحافظ

غیر حق حافظی نمی بینم

حق ترا باد دائما حافظ

حافظ کشتی ار خداست ببحر

چه غم ار نیست ناخدا حافظ

ساقیا می ده و ز کس مندیش

زانکه باشد خدای ما حافظ

دیگر از مدعی چرا ترسم

شد حفیظم بمدعا حافظ

آنکه حفظش زمین بپا دارد

دائما هست در سما حافظ

نظم حافظ شنید نور و بگفت

مرحبا نظم و مرحبا حافظ

ادامه‌ی بخش دوم

  1. شمارهٔ ۷۶یکی روز رفتم بگلگشت باغ
  2. شمارهٔ ۷۷مرا اتفاق از هجوم مخالف
  3. شمارهٔ ۷۸کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف
  4. شمارهٔ ۷۹خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف
  5. شمارهٔ ۸۰چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق
  6. شمارهٔ ۸۱بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک
  7. شمارهٔ ۸۲هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
  8. شمارهٔ ۸۳عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم
همه‌ی بخش دوم ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.