پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش دوم

شمارهٔ ۷۹

خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف

دویار زیبا بداد ما را خدای یکتا نجیب و عارف

اگر چه رفتم بهر دیاری بسی بگشتم بجست یاری

دویار جستم ز فضل باری حکیم و دانا نجیب و عارف

چه خواست صیدش کند زمانه دلم بقیدش بسوی دانه

بدفع کیدش زهر کرانه شدند پیدا نجیب و عارف

کنونکه گردید ذهاب جایم نهاد خورشید سری بپایم

فلک بکوبد در سرایم که جویم آنجا نجیب و عارف

چرا نبینم به قلب صافی چه نور هر دم جمال کافی

کنون که دارد به موشکافی دو چشم بینا نجیب و عارف

ادامه‌ی بخش دوم

  1. شمارهٔ ۸۱بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک
  2. شمارهٔ ۸۲هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
  3. شمارهٔ ۸۳عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم
  4. شمارهٔ ۸۴ای روی نکرده هیچ سویم
  5. شمارهٔ ۸۵زهی مصحف رو که در وی رقم
  6. شمارهٔ ۸۶اکنون که بطره ات اسیرم
  7. شمارهٔ ۸۷من جز تو کسی دگر ندارم
  8. شمارهٔ ۸۸ز گل و گلاب و ز لاله پیاله می جویم
همه‌ی بخش دوم ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.