پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۷۰

روشن از نور رخش تا چشم ماست

چشم ما روشن بانوار خداست

قطره گر پیش آن دریا نهیم

عین ما دریا و دریا عین ماست

شاه هفت اقلیم بهر لقمه

بر دل دولتسرای ما گداست

کی بدل کبر و ریا را ره دهیم

دل حریم بارگاه کبریاست

تو چه دانی درد و درد دل

درد درد دل دوای دارالشفاست

بر سریر فقر چون نور علی

تاجداری اندرین کشور کجاست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۷۲اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
  2. شمارهٔ ۷۳در خرابات مغان مأوای ماست
  3. شمارهٔ ۷۴مرآت جمال حق دل ماست
  4. شمارهٔ ۷۵جای جانان در حریم جان ماست
  5. شمارهٔ ۷۶چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
  6. شمارهٔ ۷۷یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
  7. شمارهٔ ۷۸یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
  8. شمارهٔ ۷۹این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.