پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۶۸

اکنون که چمن بساط آراست

شد گردش چرخ کج روش راست

مطرب بدف و ترانه بنشست

ساقی به نشاط و عیش برخاست

اسرار غمش که هست پنهان

در مخزن دل مرا هویدا است

هر صبحدمی طلوع مهری

از مشرق کوی یار پیدا است

بر پای دلم که هست مجنون

زنجیر جنون ز زلف لیلی است

بی پا و سران دشت غم را

درسینه کجا غم سر و پا است

نوری ز علی چه تافت در دل

دل آینه سان از آن مصفاست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۷۰روشن از نور رخش تا چشم ماست
  2. شمارهٔ ۷۱دراین منزل چه جای کاروانست
  3. شمارهٔ ۷۲اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
  4. شمارهٔ ۷۳در خرابات مغان مأوای ماست
  5. شمارهٔ ۷۴مرآت جمال حق دل ماست
  6. شمارهٔ ۷۵جای جانان در حریم جان ماست
  7. شمارهٔ ۷۶چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
  8. شمارهٔ ۷۷یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.