پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۶۵

می فراوانست لیکن جام نیست

باده دردآلود درد آشام نیست

خوشتر از خال لبت در زیر خط

مرغ دل را دانه و دام نیست

هرکه کوبد ذره سان هر دم دری

تابش مهر تواش بر بام نیست

بی سر زنجیر زلف دلکشش

این دل دیوانه را آرام نیست

چند می جوئی ز نام ما نشان

در جهان ما را نشان و نام نیست

زاهد از وصلش چه جوئی کام دل

غیر ناکامی در این ره کام نیست

تا زمی مستانه شد نور علی

همچو من مستی در این ایام نیست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۶۷دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست
  2. شمارهٔ ۶۸اکنون که چمن بساط آراست
  3. شمارهٔ ۶۹در آینه تا که عکس پیداست
  4. شمارهٔ ۷۰روشن از نور رخش تا چشم ماست
  5. شمارهٔ ۷۱دراین منزل چه جای کاروانست
  6. شمارهٔ ۷۲اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست
  7. شمارهٔ ۷۳در خرابات مغان مأوای ماست
  8. شمارهٔ ۷۴مرآت جمال حق دل ماست
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.