پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۲۲

ای گشته ز تو سر نهان جمله هویدا

از عکس جمالت شده روشن همه دلها

تا پرتو حسن رخ تو کرد تجلی

از وی شده موجود وجود همه اشیا

آمد بوجود از عدم آن عشق جگر سوز

افکند بدلها شرری ز آتش سودا

هم نقطه توحید شد از خال تو مفهوم

هم کثرت کونین شد از زلف تو پیدا

هم مهر رخت گشته ز ذرات نمایان

هم ذره شد از پرتو مهر تو هویدا

با آینه مهر و مهش کار نباشد

آن را که بود دیده برخسار تو بینا

از نور علی گشته جهان جمله منور

تا پرده برافکنده ز رخ سید یکتا

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۴ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها
  2. شمارهٔ ۲۵در خرابات مغان تا که مقامست مرا
  3. شمارهٔ ۲۶ای از رخ تو روشن انوار دوست ما را
  4. شمارهٔ ۲۷ای رخت مهر سپهر انما
  5. شمارهٔ ۲۸بحر بی انتهاست سید ما
  6. شمارهٔ ۲۹بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را
  7. شمارهٔ ۳۰سالها در خود سفر کردیم ما
  8. شمارهٔ ۳۱تا گمان پاو سر کردیم ما
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.