پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۰

تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا

دسترس بر دامن گل کی هوس باشد مرا

طایر گلزار قدسم من گلستان جهان

تنگ تر از حلقه دام و قفس باشد مرا

وز نگاهی گرچه خوبان صید دلها میکنند

شاهبازی ز آشیان حسن بس باشد مرا

دلبرا از جستجوی کوی وصلت در جهان

یکنفس فارغ نباشم تا نفس باشد مرا

گرچه مست عشق را میر و عسس درکار نیست

غمزه ات میر و نگاه تو عسس باشد مرا

از ضعیفی گر ندارم قوت پشه ولیک

خصم اگر شهباز گردد چون مگس باشد مرا

در ازل نور علی عالیم خوانده خدا

روز محشر نام من فریاد رس باشد مرا

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۲از دل و جان خلوتی بایار میباید مرا
  2. شمارهٔ ۱۳تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا
  3. شمارهٔ ۱۴پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا
  4. شمارهٔ ۱۵کردم چه از لا رخ سوی الا
  5. شمارهٔ ۱۶سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
  6. شمارهٔ ۱۷صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را
  7. شمارهٔ ۱۸دلا ز چنگ برآمد فغان به محفل‌ها
  8. شمارهٔ ۱۹تا مهر روی یار برآمد ز بام ما
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.