پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۲

از دل و جان خلوتی بایار میباید مرا

جان و دل خوش حالی از اغیار میباید مرا

یکنفس بی وصل اویم زندگی باشد حرام

تا نفس باقیست وصل یار میباید مرا

غیر را نبود در این خانه ره آمد شدن

خانه دل خلوت دیدار میباید مرا

گر نباشد خرقه و تسبیح گو هرگو مباش

کافر عشقم بت و زنار میباید مرا

رند درد آشام عشقم کی روم در مدرسه

جائی اندر خانه خمار میباید مرا

جرعه نوشیدم از عشق و سراپا حق شدم

حالیا خوش ریسمان و دار میباید مرا

در ازل گردید طالع بر دلم نور علی

تا ابد دل مطلع انوار میباید مرا

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۴پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا
  2. شمارهٔ ۱۵کردم چه از لا رخ سوی الا
  3. شمارهٔ ۱۶سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
  4. شمارهٔ ۱۷صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را
  5. شمارهٔ ۱۸دلا ز چنگ برآمد فغان به محفل‌ها
  6. شمارهٔ ۱۹تا مهر روی یار برآمد ز بام ما
  7. شمارهٔ ۲۰نسیم گلشن کوی تو صبحدم ما را
  8. شمارهٔ ۲۱ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدا
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.