پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۹

تا مهر روی یار برآمد ز بام ما

افتاد عکس طلعت ساقی بجام ما

روز نخست منشی تقدیر سر غیب

بنوشته بر جریده هستی دوام ما

ساقی بیار باده که بر روی نقد دل

زد سکه نقش خاتم لعلش بنام ما

غیر از صبا ز گلشن جان کیست تا برد

هر صبحدم بحضرت جانان سلام ما

تا از کمند دهر جهانی سمند عمر

در دست باده داده چه نقش و چه نام ما

از موی مشکفام تو برخاست نافه

خوشتر ز بوی نافه چین شد مشام ما

تا منزل رهی نشناسند اهل دل

روشن شده است نور علی در مقام ما

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۱ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدا
  2. شمارهٔ ۲۲ای گشته ز تو سر نهان جمله هویدا
  3. شمارهٔ ۲۳صبح شد ساقی بیا بگشا در میخانه را
  4. شمارهٔ ۲۴ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها
  5. شمارهٔ ۲۵در خرابات مغان تا که مقامست مرا
  6. شمارهٔ ۲۶ای از رخ تو روشن انوار دوست ما را
  7. شمارهٔ ۲۷ای رخت مهر سپهر انما
  8. شمارهٔ ۲۸بحر بی انتهاست سید ما
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.