پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ست

موتی است حقیقت که حیات آمیزست

کندست ازو فهم فرو بسته دهان

با عقلش از آن همیشه دندان تیزست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹گر هیچ هدایتی کند عزمی جست
  2. شمارهٔ ۶۰دیدار به ما نمود و در پرده نشست
  3. شمارهٔ ۶۱کفر از سر زلفین تو در عین حق است
  4. شمارهٔ ۶۲بیداد ز عقل و خرد و هوش و دل است
  5. شمارهٔ ۶۳تشنیع که می زنند بر من چهار است
  6. شمارهٔ ۶۴خودبین چه کند چون نظرش کوتاه است
  7. شمارهٔ ۶۵در هر دوری عاشق و معشوقی هست
  8. شمارهٔ ۶۶گویند به من که چونی و حالت چیست
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.