پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۵

شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

هر که زین راه گذشتست گرفتار شده

گل که خندان و شکفته‌ست به این می نازد

که به پای دلش از کوچه ما خار شده

گر بارزی که مقیم سر کویش گردی

بس غریبان نگری بی دل و بی یار شده

بس کند غارت هندو و مسلمان زلفش

بر سر کوش به هم سبحه و زنار شده

آشیان همه مرغان چمن ویران کرد

که به شب نرگسش از زمزمه بیدار شده

ماه کنعان سفری کرد که بازاری دید

یوسف ماست که راهش همه بازار شده

صد حسین از لب او شربت کامی نچشید

بر سر کویش ازین عربده بسیار شده

هر که را جان و دلی هست کند در کارش

زود بینی دو جهان بر سر این کار شده

هجر و مخموری همسایه «نظیری » سهل است

بخت آن مست که در میکده هشیار شده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۷آنی که به جان ناز تو را حور کشیده
  2. شمارهٔ ۵۰۸دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده
  3. شمارهٔ ۵۰۹روندگان ملولیم روبهم کرده
  4. شمارهٔ ۵۱۰در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده
  5. شمارهٔ ۵۱۱تو بر سر کودکان نهاده
  6. شمارهٔ ۵۱۲کیست این از روی رعنایی به جولان آمده
  7. شمارهٔ ۵۱۳دلم گداخته غم وز تنم توان رفته
  8. شمارهٔ ۵۱۴آب رز در خم آتشین نشده
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.