قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۴

ادامه‌ی قصاید

1. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۶ای تو را آروزی نعمت و ناز
2. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷کسی پر خانه دشتی دید هرگز
3. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸ای خداوند این کبود خراس
4. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۹ای بسته‌ی خود کرده دل خلق به ناموس
5. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰مرد را خوار چه دارد؟ تن خوش خوارش
6. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۱ای متحیر شده در کار خویش
7. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۲پشتم قوی به فضل خدای است و طاعتش
8. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۳چه بود این چرخ گردان را که دیگر گشت سامانش؟