پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۳۲۲ - دیگ ریز

دیگریز امرد که باشد روی او مانند ماه

بردم او را خانه روی عاشقانش شد سیاه

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۳۲۴ - فوطه دارفوطه دار امرد به پیشم فوطه ای را ماند و رفت
  2. شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچیچون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت
  3. شمارهٔ ۳۲۶ - سرمه کشآن نگار سرمه کش را چشم دایم سرمه ساست
  4. شمارهٔ ۳۲۷ - گلفروشگلفروش امرد به دستم دوش گل داد و گرفت
  5. شمارهٔ ۳۲۸ - میرشکارشوخ میرشکار دارد چوبی و شهباز را
  6. شمارهٔ ۳۲۹ - حمالدلبر حمال عالم را غمش بی تاب کرد
  7. شمارهٔ ۳۳۰ - غلافدوزشوخ غلافدوز به ما این همه ملاف
  8. شمارهٔ ۳۳۱ - تیرگرتیرگر امرد مرا یاد وصالش پیر کرد
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.