پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۳۱۹ - اوتی کش

دمی نگار اوتی کش را برده میهمان ساختم

در زمان خود را درون کوره اش انداختم

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۳۲۱ - تیمبانشوخ تیمی با خریداران محمل هست یار
  2. شمارهٔ ۳۲۲ - دیگ ریزدیگریز امرد که باشد روی او مانند ماه
  3. شمارهٔ ۳۲۳ - فیل بانآن نگار فیل بان سبز است و شیرین چون نبات
  4. شمارهٔ ۳۲۴ - فوطه دارفوطه دار امرد به پیشم فوطه ای را ماند و رفت
  5. شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچیچون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت
  6. شمارهٔ ۳۲۶ - سرمه کشآن نگار سرمه کش را چشم دایم سرمه ساست
  7. شمارهٔ ۳۲۷ - گلفروشگلفروش امرد به دستم دوش گل داد و گرفت
  8. شمارهٔ ۳۲۸ - میرشکارشوخ میرشکار دارد چوبی و شهباز را
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.