سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۷۹ - مرده شوی
مرده شوی امرد که یاد از آب حیوان می دهد
زنده را جان می ستاند مرده را جان می دهد
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۸۱ - مصوریک دم آن شوخ مصور چهره با من وا نکرد
- شمارهٔ ۲۸۲ - شاطردلبر شاطر دمی بر مدعای من نشد
- شمارهٔ ۲۸۳ - حافظدلبر حافظ من غمدیده را دلشاد کرد
- شمارهٔ ۲۸۴ - حافظاز نوای آن مه حافظ سخن سر ساختم
- شمارهٔ ۲۸۵ - لچک دوزتا لچک دوزی شده زنجیر مو را دلپسند
- شمارهٔ ۲۸۶ - روغنگردلبر روغنگر امشب گشت با من همنشین
- شمارهٔ ۲۸۷ - روغنگردلبر روغن فروشم می کشد روغن ز آب
- شمارهٔ ۲۸۸ - جگر کباب پزشوخ جگر کباب پزم هست آفتاب
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.