سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۱
اعدای تو را خاک بود مأوایش
تیغ تو بود به فرق دشمن جایش
خصم تو اگر به آسمان بگریزد
چون بادبرک زمین کشد از پایش
سیدای نسفی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳شاها بودم نشسته در خلوت خود
- شمارهٔ ۲۴ای شاه چراغ بزمت افروخته اند
- شمارهٔ ۲۵ای شاه چو سرو باغ یکتا شده ام
- شمارهٔ ۲۶ای شسته به مشک تر دهان قلمت
- شمارهٔ ۲۷صاحب جاها تویی رفیع الدرجات
- شمارهٔ ۲۸ای شیشه به آب خضر کام قلمت
- شمارهٔ ۲۹صاحب جاها فراغت از دل یابی
- شمارهٔ ۳۰صاحب جاها مراد از دل یابی
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.