پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

ای شسته به مشک تر دهان قلمت

پرورده به مغز استخوان قلمت

ننهاده به حرف تو کسی انگشتی

چون شمع دراز است زبان قلمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸ای شیشه به آب خضر کام قلمت
  2. شمارهٔ ۲۹صاحب جاها فراغت از دل یابی
  3. شمارهٔ ۳۰صاحب جاها مراد از دل یابی
  4. شمارهٔ ۳۱صاحب جاها همیشه من رنجورم
  5. شمارهٔ ۳۲عمریست ز گلزار تماشا دورم
همه‌ی رباعیات ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.