پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱۲

در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست

در دیده ز اشک پرتو حرمانست

دل را ز تو دردهای بی‌درمانست

با این همه راضیم سخن در جانست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱۴در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱۵در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱۶در نِه قدم ار چه راه بی‌پایانست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱۷در نِه قدمی که چشمهٔ حیوانست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱۸در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱۹درویشی و عاشقی به هم سلطانیست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲۰دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲۱دلتنگم و دیدار تو درمان منست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.