پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۲۰

دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست

اما دل و معشوق دو باشند خطاست

معشوق بهانه است و معبود خداست

هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۲۲دلدار اگر مرا بِدِراند پوست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲۳دلدار ز پرده‌ای کز آن سوسو نیست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۲۴دلدار ظریف است و گناهش اینست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۲۵دلدارم گفت کان فلان زنده ز چیست؟
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲۶دل در بر من زنده برای غم تست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲۷دل در بَرِ هر که هست، از دلبر ماست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲۸دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲۹دل رفت و سرِ راهِ دلْ‌اِستان بگرفت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.