پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۲۸

دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است

غم خوش نبوَد و لیک غم‌هاش خوش است

جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چند

جان را که محل نیست تقاضاش خوش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳۰دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۱دل یاد تو کرد چون طرب می‌انگیخت
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۲دور است ز تو نظر بهانه اینست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۳دوش از سر لطف یار در من نگریست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳۴دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳۵دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳۶راهی ز زبان ما به دل پیوسته است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳۷روزی ترش است و دیدهٔ ابر تر است
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.