پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱۴

در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است

وز مرگ، روانِ پاک را تمکین است

آن مرگ لقاست، نی جفا و کین است

نامرده همی میرد و مرگش این است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱۶در نِه قدم ار چه راه بی‌پایانست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱۷در نِه قدمی که چشمهٔ حیوانست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱۸در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱۹درویشی و عاشقی به هم سلطانیست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲۰دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲۱دلتنگم و دیدار تو درمان منست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲۲دلدار اگر مرا بِدِراند پوست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲۳دلدار ز پرده‌ای کز آن سوسو نیست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.