رباعی شمارهٔ ۱۷۸۸

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰گر آب دهی نهال خود کاشته‌ای
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۱گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳با من ترش است روی یار قدری
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴با نااهلان اگر چو جانی باشی
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۵با یار به گلزار شدم رهگذری
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۶بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۷پران باشی چو در صف یارانی