پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷

جانم ز طرب چون شکر انباشته‌ای

چون برگ گل اندر شکرم داشته‌ای

امروز مرا خنده فرو می‌گیرد

تا در دهنم چه خنده‌ها کاشته‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۸۹در باغ درآ با گل اگر خار نه‌ای
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰گر آب دهی نهال خود کاشته‌ای
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۱گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳با من ترش است روی یار قدری
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴با نااهلان اگر چو جانی باشی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۵با یار به گلزار شدم رهگذری
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۶بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.