پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰

گر آب دهی نهال خود کاشته‌ای

ور پست کنی مرا تو برداشته‌ای

خاکی بودم به زیر پاهای خسان

همچون فلکم مها تو افراشته‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳با من ترش است روی یار قدری
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴با نااهلان اگر چو جانی باشی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۵با یار به گلزار شدم رهگذری
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۶بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۷پران باشی چو در صف یارانی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۸برخیز و به نزد آن نکونام درآی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۹۹بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.