پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۷

شب گوید من انیس می‌خوارانم

صاحب جگر سوخته را من جانم

و آنها که ز عشقشان نصیبی نبود

هر شب ملک‌الموت در ایشانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۵۹صد نام زیاد دوست بر ننگ زدیم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۰عالم جسم است و نور جانی مائیم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۱عشق آمد و گفت تا بر او باشم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۲عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۳عشق است صبوح و من بدو بیدارم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۴عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۵عشق تو گرفته آستین می‌کشدم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۶عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.