پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۲

عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم

دریای معلق است و اسرار قدیم

جانها همه غرقه‌اند در بحر مقیم

یک قطره از او امید و باقی همه بیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۴عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۵عشق تو گرفته آستین می‌کشدم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۶عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۷فانی شدم و برید اجزای تنم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۸فرمود که دست و پا بکاری بزنیم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۶۹قد صبحنا اللله به عیش و مدام
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۷۰قلاشانیم و لاابالی حالیم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۷۱قومیکه چو آفتاب دارند قدوم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.