پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۸۱

قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکم

انظرونا انظرونا نقتبس من نورکم

کل من یرجو وجودا یغتنم من جودکم

کل من ارداه عسر نال من میسورکم

لیس یشقی بالرزایا من یکن محفوظکم

لا یبالی بالبرایا خاضعی منصورکم

حارت ابصار البرایا فی بدیهیاتکم

من یلاقی من یسوق الخیل فی مستورکم

لیس یهدی قلبنا الا نسیم منکم

لیس یجلی طرفنا الا بقربی دورکم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۷۸۳فان وفق الله الکریم وصالکم
  2. غزل شمارهٔ ۱۷۸۴علی اهل نجد الثنا و سلام
  3. غزل شمارهٔ ۱۷۸۵بیا بیا دلدار من دلدار من
  4. غزل شمارهٔ ۱۷۸۶دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من
  5. غزل شمارهٔ ۱۷۸۷گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون
  6. غزل شمارهٔ ۱۷۸۸تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون
  7. غزل شمارهٔ ۱۷۸۹ای عاشقان! ای عاشقان! هنگام کوچ است از جهان
  8. غزل شمارهٔ ۱۷۹۰دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.