پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۲

روزی مشتاق بر دماغ من و تو

بوئی نخورد از گل باغ من و تو

اما هر شب ز آتش داغ من و تو

افروخته تا صبح چراغ من و تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۴ای شمع که سوز جسم کاه من و تو
  2. شمارهٔ ۲۰۵ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
  3. شمارهٔ ۲۰۶چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
  4. شمارهٔ ۲۰۷گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
  5. شمارهٔ ۲۰۸زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
  6. شمارهٔ ۲۰۹هرگز غم یار را باغیار مگو
  7. شمارهٔ ۲۱۰تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی
  8. شمارهٔ ۲۱۱ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.