شمارهٔ ۲۰۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۰۹هرگز غم یار را باغیار مگو
2. شمارهٔ ۲۱۰تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی
3. شمارهٔ ۲۱۱ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
4. شمارهٔ ۲۱۲گردون همه زهر در ایاغم کردی
5. شمارهٔ ۲۱۳تا چون گلم آسایش دامن بودی
6. شمارهٔ ۲۱۴فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
7. شمارهٔ ۲۱۵دیشب دل من چو خسته از رنجوری
8. شمارهٔ ۲۱۶در وادی عشق دوش نالان جرسی