مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۶
چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو
مشتاق اصفهانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰۸زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
- شمارهٔ ۲۰۹هرگز غم یار را باغیار مگو
- شمارهٔ ۲۱۰تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی
- شمارهٔ ۲۱۱ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
- شمارهٔ ۲۱۲گردون همه زهر در ایاغم کردی
- شمارهٔ ۲۱۳تا چون گلم آسایش دامن بودی
- شمارهٔ ۲۱۴فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
- شمارهٔ ۲۱۵دیشب دل من چو خسته از رنجوری
درباره‌ی مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.