پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۵

ای برده بحسن از مه و خورشید گرو

وز داس جفاکشت وفا کرده درو

از کلبه اغیار بکاشانه ما

برخیز و بیا ولیک بنشین و مرو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۷گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
  2. شمارهٔ ۲۰۸زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
  3. شمارهٔ ۲۰۹هرگز غم یار را باغیار مگو
  4. شمارهٔ ۲۱۰تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی
  5. شمارهٔ ۲۱۱ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
  6. شمارهٔ ۲۱۲گردون همه زهر در ایاغم کردی
  7. شمارهٔ ۲۱۳تا چون گلم آسایش دامن بودی
  8. شمارهٔ ۲۱۴فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.