پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۶

گلی و گل رخی تا در چمن هست

خروش بلبل و افغان من هست

دلم در سینه خون گشت و نگفتی

که یعقوبی درین بیت الحزن هست

چه با کوه غمت سازم گرفتم

بدستم تیشه‌ای چون کوه‌کن هست

گلستانیست کویت از شهیدان

که هر گامش دوصد خونین کفن هست

مرا در کوی او ره نیست مشتاق

وگرنه بلبلی در هر چمن هست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۸در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشت
  2. شمارهٔ ۶۹ننالم در قفس ای گل ز جور خار هجرانت
  3. شمارهٔ ۷۰آنکه درمان دل خسته عالم با اوست
  4. شمارهٔ ۷۱خوش آنکه گشته تسلیم بر حکمت از بدایت
  5. شمارهٔ ۷۲خونم ز لب بوسه فریب تو هوس ریخت
  6. شمارهٔ ۷۳دلم ز خاک ره آن غیرت پری برداشت
  7. شمارهٔ ۷۴زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ای دوست
  8. شمارهٔ ۷۵سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.