پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۵

نه بهر آنکه با من بر سر جنگ است می‌نالم

دلم از صلح او با مدعی تنگست می‌نالم

ندارد وقت خاصی ناله‌ام یا رنگ مخصوصی

از آن گل چون رسد بویی بهر رنگست می‌نالم

خروشم از تغافل‌های صیاد و تو پنداری

که بر مرغ گرفتارم قفس تنگست می‌نالم

ننالم از دل سختت که جویای دل نبود

از آن کاین شیشه در تفتیش آن سنگست می‌نالم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۷ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من
  2. شمارهٔ ۲۳۸چشمم سفید شد به رهت گل‌عذار من
  3. شمارهٔ ۲۳۹یارا کجا یاران کنند آزار یاران بیش از این
  4. شمارهٔ ۲۴۰شدی تو گلبن ناز از کنار سوختگان
  5. شمارهٔ ۲۴۱چشم دام تو پر از خون دل از زاری من
  6. شمارهٔ ۲۴۲چون نخواهی نفسی کرد نگهداری من
  7. شمارهٔ ۲۴۳شب هجران سرآمد آمدی روز وصالست این
  8. شمارهٔ ۲۴۴عاقل کجا و بر سر دنیا گریستن
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.