پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

جانم در سینه بر رخ غم بسته ست

در زاویه تن چو بلا بنشسته ست

گوئی که ز سنگ عشق پای دل من

چون پشت مراد از فلک بشکسته ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴جز صانع بی همال قیومی نیست
  2. شمارهٔ ۴۵چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت
  3. شمارهٔ ۴۶چشم فلک از دیدن دردم خیره ست
  4. شمارهٔ ۴۷چرخی تو و نیکوئی یکی اختر تست
  5. شمارهٔ ۴۸چوگان غمم من و بلاگوی من است
  6. شمارهٔ ۴۹چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است
  7. شمارهٔ ۵۰خورشید که گرمی جهان را سبب است
  8. شمارهٔ ۵۱خون در تن من ز شوق تو جوش گرفت
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.