پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۴۶

چشم فلک از دیدن دردم خیره ست

روزم چو شب فراق یاران تیره ست

چون بیماران فتاده بختم از پای

کز زهر حوادثش بکام جیره ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸چوگان غمم من و بلاگوی من است
  2. شمارهٔ ۴۹چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است
  3. شمارهٔ ۵۰خورشید که گرمی جهان را سبب است
  4. شمارهٔ ۵۱خون در تن من ز شوق تو جوش گرفت
  5. شمارهٔ ۵۲دل عادت چشم جنگجوی تو گرفت
  6. شمارهٔ ۵۳دل درد تو جای جان در آغوش گرفت
  7. شمارهٔ ۵۴دل در برم آن نگار سرکش بگداخت
  8. شمارهٔ ۵۵در هجر تو پیمانه غم لبریز است
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.