پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

در هجر تو پیمانه غم لبریز است

پرویزن دیده بی تو محنت بیز است

شعله ز تنم بجای مو میروید

این شور زمین غم چه آتش خیز است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷دل بازدیده گوی چوگان بلاست
  2. شمارهٔ ۵۸در سینه من که او شبستان وفاست
  3. شمارهٔ ۵۹دریای بلاخوی جبین دل ماست
  4. شمارهٔ ۶۰در قالب فطرت از تو جان دگر است
  5. شمارهٔ ۶۱دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاخت
  6. شمارهٔ ۶۲دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
  7. شمارهٔ ۶۳دل بیهده ترک عشق دلدار گرفت
  8. شمارهٔ ۶۴دوران که ز ظلم می نگنجید به پوست
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.